امروز ساعت 6 بعد از ظهر تا 9 شب ! دقیقا 9 شب ! بهترین ساعت های حالا نمی گم کل عمر زندگیم ! که حداقلش بهترین ساعت های این چند وقت اخیر روزهای کسالت بار زندگیم بود ! که این تکرارُ تکرارُ همش تکرار مثه کنه چسبیده بود به لحظه هامُ ..که چه قدر دلم غار تنهایی می خواستُ که واسه خودم یه دونه خوبشم دستُ پا کردم و رفتم تولاک خودم !
بای بای دنیای بی حیای بیرونُ درود بر دنیای پر طلاطم درونُ ...
بعدش قهر کامل ..تنهایی مطلق ..غرقه غرقه غرق !!!
چه قدر خوبه خدا تورو یادش نمیره ! چه قدر خوبه تا دستُ پا می زنی واست نجات غریق می فرسته !
چه قدر خوبه یه" دوست " اونم از نوع بی نظیرش برات نگرانِ !
چه حالی میده وقتی دلتُ از چشمات می خونه و اصل حالش اون موقع است که دستشو میذاره درست روی قلبتُ تورو به زور از غار تنهاییت می کشه بیرون و می گه هوووووووی !!! اینجا ته دنیا نیستا اینجوری ماتم گرفتی !
چه قدر آروم شدم وقتی بهم گفت می فهمم چه مرگته الان تو چه مرحله ای هستی که ما " خردادی " ها حس های همو درک می کنیم !
خدایا "شکرت" بعد اون همه تلاطم چه قدر آرومم امشب ..
چه عزیزی برام فرستادی ! یه حامی که می دونم تو روزای سخت و حتی تو شادیام باهام هست ..
عزیز دل مهربون به خاطر همین سه ساعت امشب ازت ممنونم که دنیام تو همین سه ساعت دوباره شکل گرفت...
از گیرای سه پیچت به قول خودت تو این مدت هم ممنون !
خدایا مرسی که هستی (:
......................................

ف.ا.ط.ی.م.ا.

1 بهمن /90 /
" اولین شب آرامش "